ÇÖZÜM…
Esenyurt’un kurucu Belediye Başkanı Dr. Gürbüz Çapan, “Durum” başlıklı yazımı okumuş. Demek ki artık www.karshakimiyet.com okunuyor. Mutlu oldum. Okunsun. Herkese öneririm ve önerdiklerime de önermelerini ayrıca öneriyorum.
Dedi ki:
“Durum yazını okudum. Çözüm ne?”
Gürbüz Çapan, Kars’la çok ilgili biri. Kars’ı yakından izliyor.
Birisi söylemişti:
“Nerde Kars varsa orda Gürbüz Çapan var, nerede Gürbüz Çapan varsa orada Kars var.”
*
Gürbüz Çapan’ın “Çözüm ne” sorusuna, klasik geri kalmış/bıraktırılmış bir ilin aydını olarak yanıtım:
“Fabrika kurulmalı.”
Güldü:
“Gerçekçi ol. Fabrikasını satan, fabrikasını kapatan fabrika kurmaz.”
Valla haklı.
Tamam, tam liberalizmin dört nala koştuğu bir ülkede “fabrika” kur diye dayatmak biraz çözümsüzlük.
Anladım.
Bu kez ben sordum:
“Peki başkanım, sizce çözüm ne?”
“Bak, dedi. Söyleyeceğim ama benden söz etme.”
“Neden?”
“Adımı duyunca kıllanıyorlar, rahatsız oluyorlar.”
“Olsunlar.”
“O zaman da olan sevdiğim, adeta neredeyse adımla bağdaşık Kars’a yazık oluyor.”
“Sen önerini söyle. Söylemek senden olsun, dikkate almayanların da yüzü kara olsun.”
“İyi.”
Dedi ve anlattı:
*
“Kars tarım ve hayvancılık şahri.”
“Doğru.”
“Kars özellikle kaşar/gravyer peyniri ve balıyla anılıyor.”
“Bu da doğıru”
“Kaşar ve gravyer zahmetli bir şey. Bol sütle yapılıyor, tekerlek olarak. 3 kilo, 4-5 kilo. Gravyer daha büyük. Herkes bunu alamıyor. Çözüm şu: SERKA mı olur, Ziraat Odası mı olur, Kars Ticaret ve Sanayi Odası mı olur, ya da özel girişimciler. Bunun için bir ambalajlamaya yönelmeliler. Üçgen peynir gibi. Gerek kaşarı, gerekse gravyeri 100, 200 300 gramlar biçiminde ambalajlayarak (vakumlu) piyasaya sürerlerse sürümü müthiş olur. Buna özellikle oteller sektöründe öğünlük deniliyor. Adam 3-4 kiloluk kaşarı, yada 20-30 kiloluk grevyeri nasıl alsın? Kestikten sonra küflenmesi falan var. Ama benim dediğim yöntem uygulansa, yani günlük ve öğünlük tüketim halinde satış patlaması yapar. 20-30 kilo kaşarı ya da gravyeri alamayanlar öğünlük alır. Bunun en iyi müşterisi de özellikle büyükşehirlerdeki oteller olur. Devlet, demin dediğim kurumlar aracılığıyla da bunu yapar, teşvik vererek özel sektör aracılığıyla. Önemli olan öğünlük ve günlük paketleme halinde bunu piyasaya sürmek.”
Gürbüz Çapan bir başka öneri daha getirdi.
Yazmazsam üzerimde vebali kalır:
“Kars’ın kavurması çok iyi biliyorum örneğin Rize’ye gidiyor. Kemikli olarak. Rizeliler işletmelerinde bunu kemikten ayırıyorlar ve 200, 300 gram en fazla da yarım kilo halinde vakumlu olarak paketleyip Rize veya başka bir il adına piyasaya sürüyorlar. Oysa Kars eti. Yahu Kars’lılar ölmüş mü? Yahu siz yapsanıza. Devlet, buna destek olmalı. Önerilerim basit gibi görünüyor ama müthiş bir istihdam sağlar, müthiş bir pazarlama ağıyla sürümü fırlatır. Dediğim gibi başta Ankara, İstanbul, İzmir de oteller bunu kapışırlar. Kars kaşarı, grevyeri, eti markanın ötesine geçip üretimde patlama yapar.
Yani özeti şu: örneğin 50 gram. Kaşar 1 kilo, 3, 5 kg. 13 kg gravyer 60 kilo üretiliyor. Bir öğünde üretilecek gibi, peynir, et ve bal üretilmeli. Örneği pınar ürünleri. 50 gram da olur, 100, 200 gdamda. Dediğim gibi, günlük, öğün üretimine yönelinmeli.”
*
Çözüm bu.
Öneri bu.
Ve….
Bu çağrı bizim….